Γκίντερ Γκρας, ένα ποίημα για την Ελλάδα

Γκίντερ Γκρας, ένα ποίημα για την Ελλάδα

Ντροπή της Ευρώπης

Κοντά στο χάος, διότι δεν ταιριάζει στις αγορές.

Αποστασιοποιήθηκες από τη χώρα που σου έδωσε ρίζες.

Ό,τι αναζήτησες με την ψυχή σου, έκρινες πως κατέκτησες.

Και τ' αξιολόγησες μ' αξία απολειφαδιού.

Σαν γυμνή ταπεινωμένη, διαπομπεύουν τη χώρα τούτη,

μα παροιμία δίδασκε να της χρωστάς ευγνωμοσύνη.

Καταδικασμένη στη φτώχεια, χώρα με πλούτο

που διακοσμεί μουσεία, με ανοίκεια και λάθρα λάφυρα.

Ορδές επέδραμαν με όπλων βία

στ' αγιασμένα νησιά σου, κρατούσαν τον Χαΐδερλιν* στων στολών τις τσέπες.

Χώρα έγινες ανεπιθύμητη, ενώ Συνταγματάρχες σου

γίναν καλοδεχούμενοι σύμμαχοι.

Χώρα αποκαθηλωμένη από δικαιώματα, στημένη από ισχυρογνώμονες,

αυστηρά και δίχως έλεος.

Αντιστέκεται μαυροντυμένη η Αντιγόνη και στο πανελλήνιο

πένθος φέρει ο λαός, αυτός που κάποτε ήταν ξένιος.

Μακρά απ' τα σύνορα οι οικείοι του Κροίσου κόμισαν ό,τι έλαμπε χρυσό

κι εσύ τα δέχθηκες στα κελάρια σου.

Πιες! Επιτέλους πιες! Οικτίρουν οι υποτακτικοί των επιθεωρητών

αλλά οργίλος ο Σωκράτης πετά το ποτήρι γεμάτο.

Βλασφημούν σε μεικτή χορωδία την ουσία και τον λόγο σου,

ενώ οι θεοί ξεσηκώνονται όταν τους εξορίζεις απ' τον Όλυμπο...

Δίχως φιλότιμο θα μαραθείς δίχως τη χώρα τούτη,

το πνεύμα που σε εμπνεύστηκε Ευρώπη...

_._

Ein Gedicht von Günter Grass

Europas Schande

Dem Chaos nah, weil dem Markt nicht gerecht,
bist fern Du dem Land, das die Wiege Dir lieh.

Was mit der Seele gesucht, gefunden Dir galt,
wird abgetan nun, unter Schrottwert taxiert.

Als Schuldner nackt an den Pranger gestellt, leidet ein Land,
dem Dank zu schulden Dir Redensart war.

Zur Armut verurteiltes Land, dessen Reichtum
gepflegt Museen schmückt: von Dir gehütete Beute.

Die mit der Waffen Gewalt das inselgesegnete Land
heimgesucht, trugen zur Uniform Hölderlin im Tornister.

Kaum noch geduldetes Land, dessen Obristen von Dir
einst als Bündnispartner geduldet wurden.

Rechtloses Land, dem der Rechthaber Macht
den Gürtel enger und enger schnallt.

Dir trotzend trägt Antigone Schwarz und landesweit
kleidet Trauer das Volk, dessen Gast Du gewesen.

Außer Landes jedoch hat dem Krösus verwandtes Gefolge
alles, was gülden glänzt gehortet in Deinen Tresoren.

Sauf endlich, sauf! schreien der Kommissare Claqueure,
doch zornig gibt Sokrates Dir den Becher randvoll zurück.

Verfluchen im Chor, was eigen Dir ist, werden die Götter,
deren Olymp zu enteignen Dein Wille verlangt.

Geistlos verkümmern wirst Du ohne das Land,
dessen Geist Dich, Europa, erdachte.

[ εφημερίδα Süddeutsche Zeitung-μετάφραση TVXS ]

.

Γιώργου Καραμπελιά: Φταίει κι’ ο λυράρης, φταίει και ο ίδιος ο λαός που είναι μαραζιάρης

…Φταίει κι’ ο λυράρης, φταίει και ο ίδιος ο λαός που είναι μαραζιάρης…

του Γιώργου Καραμπελιά

( Από:  http://ardin-rixi.gr )

Την τελευταία προεκλογική εβδομάδα τα πράγματα οδηγούνται σε έναν κυριολεκτικό τραγέλαφο, που αποκαλύπτει το πώς και γιατί η Ελλάδα έχει οδηγηθεί σε αυτή τη βαθύτατη και αδιέξοδη κρίση.

Η χώρα σ’ αυτές τις εκλογές «πλέει εις την μελανόλευκον», όπως έγραψε ο αξέχαστος Μίνως Αργυράκης, βουλιάζει σε μια πολύπλευρη κρίση, την τελική φάση της οποίας έχουν πυροδοτήσει  οι πιο άθλιες ελίτ που έχει γνωρίσει στη μακρά ιστορία του ο ελληνισμός. Την ίδια στιγμή εξελίσσεται ένα απίστευτο θέατρο του παραλόγου, στο οποίος δυστυχώς έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης και ο ίδιος ο ελληνικός λαός.

Ο ελληνισμός ζει τις δυσκολότερες στιγμές του μετά τον πόλεμο και την Κατοχή. Αντιμετωπίζει μια κρίση με διαστάσεις τρομακτικές. Κατ’ αρχάς και κατ’ εξοχήν συμπιέζεται γεωπολιτικά. Η Δύση, που υποχωρώντας στρατηγικά απέναντι στην αναδυόμενη άπω Ανατολή είναι διατεθειμένη να μας «κάψει», χρησιμοποιώντας μας σαν αναλώσιμη ύλη, όπως είχε κάνει και άλλοτε στο παρελθόν. Η ισλαμική Ανατολή, με αιχμή του δόρατος τη νεο-οθωμανική Τουρκία, αφού πέρασε οριστικά τον Βόσπορο το 1922, βρίσκεται τώρα στις πύλες της Αθήνας.

Η Γερμανία για να αντιμετωπίσει την Κίνα θέλει να μεταβάλει την περιοχή μας σε ζώνη ειδικευμένων μεταναστών που θα ταξιδέψουν προς το Βερολίνο, χαμηλού κόστους εργασίας, και αποθήκη ψυχών της ισλαμικής και αφρικανικής μετανάστευσης – εν τέλει σε condominium  με τη νεο-οθωμανική Τουρκία, που επανέρχεται πλησίστια στα Βαλκάνια.

Όπως κάποτε ο Λίβανος αποτελούσε το σύνορο μεταξύ του αποικιοκρατικού δυτικού κόσμου με το Ισλάμ, στο εσωτερικό του Ισλάμ, έτσι και σήμερα, όταν οι συσχετισμοί δύναμης βρίσκονται σε διαδικασία ανατροπής, το ίδιο σύνορο τείνει να μετατεθεί δυτικότερα, δηλαδή στον ελληνικό κόσμο, την Ελλάδα, την Κύπρο, τα Βαλκάνια. Ο ελληνισμός απειλείται, –αν δεν βρίσκεται ήδη σε αυτή τη διαδικασία–, με λιβανοποίηση.

Γι’ αυτό και μια καθολική κρίση, – πολιτισμική, πνευματική, δημογραφική, παραγωγική, πολιτική. Και πριν απ’ όλα μια βαθύτατη  κρίση του Έλληνα ανθρώπου.

Γι’ αυτό, και όταν η κρίση του ελλαδικού οικοδομήματος άρχισε από την οικονομική του αρματωσιά, από τον παρασιτισμό, την κλεπτοκρατία, το δανεισμό, επειδή το έθνος και η κοινωνία μας είχαν βυθιστεί στην παρακμή, δεν υπήρξε καμιά συνεκτική αντίδραση, ικανή να προσφέρει ένα όραμα, ένα σχέδιο εξόδου.

Είχαμε ως πρωθυπουργό τον δόλιο βλάκα, εκφυλισμένο απόγονο μιας κακόφημης δυναστείας, και αντίπαλό του έναν ανερμάτιστο κολεγιόπαιδα, – που είχε ήδη υπονομεύσει τις δυνατότητες μιας βαλκανικής πολιτικής το 1993, αποδεχόμενος τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ενώ κατέστρεψε τις τελευταίες δυνατότητες μιας ρεαλιστικής αντίστασης στο Μνημόνιο τον Νοέμβριο του 2011.

Απέναντί τους οι «αντιμνημονιακοί». Ένα κόμμα από ρέπλικες του Μπρέζνιεφ, που διεκδικεί την… επιστροφή στο Στάλιν ενώ το ομογάλακτο εθνομηδενιστικό αδέλφι του ανακαλύπτει σήμερα ότι μπορεί να «κάνει στάση πληρωμών» και ταυτόχρονα εξυμνεί τον ευρωπαϊσμό. Πιο πέρα πολιτικάντηδες της κακιάς ώρας, τηλε-ευεαγγελιστές που διατρέχουν όλη την επικράτεια, κηρύττοντας  την επιστροφή του απολεσθέντος Παραδείσου, ιδρυτές κομμάτων και νούμερα, τέλος ναζιστικές  συμμορίες του υποκόσμου που διεκδικούν την είσοδό τους στη Βουλή. Όλοι αυτοί, τις τελευταίες μέρες, σε ένα κρεσέντο αλληλοκατηγοριών, χτυπημάτων κάτω από τη ζώνη,  άθλιων πολιτικάντικων επιχειρημάτων, αναιμικών προεκλογικών συγκεντρώσεων, χωρίς καμιά σοβαρή συζήτηση για τα διακυβεύματα των εκλογών, για την ίδια τη μοίρα του ελληνισμού που τίθεται εν κινδύνω.

Και ανάμεσα σε όλα αυτά κθκλοφορεί ανερμάτιστος, αλαλιασμένος από τα αντιφατικά μηνύματα, τσακισμένος από τις προπαγάνδες, ο ελληνικός λαός. Πρόβατο επί σφαγήν που το σαλαγάνε πράκτορες και πρακτορίσκοι,  μπούληδες βορείων προαστίων, γηραλέοι μπουφώνοι  και αετονύχηδες νεαροί. Ακόμα και όσοι έχουν συνείδηση της αθλιότητας και του χαμηλού επίπεδου του παιγνιδιού, και εμείς που συνειδητά επιλέξαμε να μείνουμε έξω από αυτό το μικρόψυχο και μειωτικό αλισβερίσι, για να κρατήσουμε την αξιοπρέπειά μας, ξέρουμε πως είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε κάποιες επιλογές την 6η Μαΐου, επιλογές που θα είναι οι λιγότερο επιζήμιες για τη χώρα. Και είναι αληθινά τόσο δύσκολο αυτό. Γιατί οι υπαρκτές εναλλακτικές λύσεις είναι δυστυχώς, φορτωμένες με αρνητικά. Μέχρι την τελευταία στιγμή που θα φτάσουμε στην κάλπη θα αναρωτιόμαστε ακόμα αν κάναμε τη σωστή επιλογή!

Δεν θέλω να επανέλθω στα ζητήματα που έθιξαν τα δύο κείμενα της «Κίνησης Πολιτών Άρδην», για τις εκλογές, τα διακυβεύματά τους και το τι ψηφίζουμε.  Απλώς σήμερα, Πέμπτη 3 Μαΐου –αηδιασμένος από το άθλιο και αντιαισθητικό θέαμα των κομμάτων, που έχουν οδηγήσει στο απόγειο τις ύβρεις και τα μαχαιρώματα στις τηλεοράσεις  και το διαδίκτυο, με κραυγές για το «ποιος τα παίρνει» και από πού, από υστερικές τηλεπερσόνες, που βλέπουν μετά την άνοδό τους να ακολουθεί η αναπόφευκτη πτώση στο βάραθρο της ανυπαρξίας τους– νιώθω πως είναι ανάγκη για άλλη μια φορά να θυμηθούμε το «αγαπητέ θεατή, έξοδος».

«Φορώντας τα γάντια μας» θα ρίξουμε ένα ψηφοδέλτιο την Κυριακή. Όσοι όμως έχουν κουραστεί από τις κραυγές και τα ψευτοδιλήμματα, όσοι νιώθουν αηδιασμένοι ακόμα και από τις ίδιες τις αναγκαίες  ίσως επιλογές τους, τις επόμενες μέρες, επιστρατεύοντας όσο κουράγιο και όση δύναμη μας έχει απομείνει, θα πρέπει να αρχίσουμε μια μακρά πορεία για την τιμή και την αξιοπρέπεια, όχι μόνο του έθνους μας, αλλά  επιτέλους εμάς των ίδιων.

Υποχρεωθήκαμε όλοι μας να πέσουμε πολύ χαμηλά ασχολούμενοι με τους ολίγιστους «πρωταγωνιστές», στην πραγματικότητα κομπάρσους της πολιτικής σκηνής. Αυτά τα δύο χρόνια, συμμετέχοντας στο κίνημα της αντίστασης του λαού μας, διαπίστωσα για μια ακόμα φορά πόση αλήθεια κρύβει η απόφανση πως «οι πολιτικοί σε οποιοδήποτε επίπεδο και να κινούνται, είναι βαθύτατα διεφθαρμένοι  και στην καλύτερη περίπτωση αμετάκλητα φθαρμένοι». Και δυστυχώς δεν φταίει μόνο ο λυράρης αλλά και όσοι ανέχονται και χειροκροτούν τις ανυπόφορα κακόφωνες δοξαριές του.

Μιλήσαμε ήδη για την ανάγκη να μεταβληθεί το «αντιμνημονιακό κίνημα» σε κίνημα αντίστασης. Αυτό προϋποθέτει αδελφέ μου, μια επανάσταση, όχι μόνο ενάντια στους «από πάνω», αλλά ενάντια στον ίδιο τον εαυτό μας. Και το διακύβευμα είναι ύψιστο. Είναι κυριολεκτικά  η επιβίωση του ελληνισμού.  Γι’ αυτό και δεν έχουμε δικαίωμα να κλείσουμε με ένα,  finis Graeciae. Είμαστε υποχρεωμένοι να σηκωθούμε από το χώμα που μας έχουν ρίξει και να παλέψουμε. Όπως ταιριάζει σε εκείνους που πίσω τους έχουν τους προγόνους που ξέρουμε, ώστε να συνεχίσουμε να έχουμε απογόνους. Και την ιστορία τη γράφουν πάντα όσοι βαδίζουν… « ενάντιά» της.

ΠΕΡΙ «ΤΡΑΜΠΟΥΚΩΝ», «ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΩΝ» ΚΑΙ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ- Μίκης Θεοδωράκης

ΠΕΡΙ «ΤΡΑΜΠΟΥΚΩΝ», «ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΩΝ» ΚΑΙ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

Μίκης Θεοδωράκης

13-3-2012

Είδα και άκουσα στο βραδινό δελτίο της ΝΕΤ τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο κ. Καψή να προσπαθεί να εξομοιώσει τους τραμπούκους του παρακράτους της Δεξιάς που δολοφόνησαν τον Λαμπράκη με τα σημερινά θύματα της αντεθνικής, αντικοινωνικής και αντιλαϊκής πολιτικής της ξένης Τρόικα και της ντόπιας Κυβέρνησης που προσπαθούν να διαδηλώσουν την αγανάκτησή τους.

Ώστε οι κύριοι Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος, Νταλάρας και Παπουτσής είναι οι σημερινοί Μπελογιάννης, Σαράφης, Λαμπράκης και Πέτρουλας και όλο αυτό το 1,5 εκατομμύριο άνεργοι, οι δεκάδες χιλιάδες που έχασαν τις δουλειές τους κι άλλοι τόσοι που θα είναι από δω και στο εξής αναγκασμένοι να ζουν με 200 ως 500 Ευρώ το μήνα, οι νέοι επιστήμονες που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν, οι καταστηματάρχες και οι υπάλληλοι των κλεισμένων μαγαζιών και οι ιδιοκτήτες και εργαζόμενοι των 4.500 επιχειρήσεων που έβαλαν λουκέτο, όλοι αυτοί που η πολιτική σας, κ. Καψή, τους οδήγησε στο τελευταίο σκαλί του πόνου, της απελπισίας, της απόγνωσης και της οργής είναι οι σημερινοί τραμπούκοι ενός αόρατου παρακράτους, απλώς αντί να κρατούν μαχαίρια, πιστόλια και σιδηρολοστούς χρησιμοποιούν τα ... θανατηφόρα γιαούρτια για να εξοντώσουν τους σύγχρονους εθνικούς ήρωες Πρωθυπουργούς, Υπουργούς και διακεκριμένους οπαδούς μιας ουσιαστικά και τυπικά παράνομης κυβερνητικής εξουσίας που έχει καταντήσει προ πολλού άβουλο όργανο-μαριονέτα στα χέρια των κυρίων Μέρκελ, Σόιμπλε, Τόμσεν και Ράιχεμπαχ.

Μας είπατε, κ. Καψή, ότι ο κ. Νταλάρας συμβολίζει σήμερα τη Δημοκρατία κι έτσι καταλάβαμε το κρυφό νόημα αυτών των περίφημων συναυλιών που τόσο υπερβολικά προβάλλονται από τα ΜΜΕ που ελέγχετε, στις οποίες ένας προβεβλημένος και αγαπητός από το πλατύ κοινό τραγουδιστής προσπαθεί να αναδειχθεί σε θύμα στο βωμό της Δημοκρατίας που απειλείται από όλους εμάς τους «απ' έξω», που με τόση αφέλεια προσπαθείτε να μας κάνετε με το ζόρι «παρακρατικούς». Ξεχνώντας ότι πριν λίγες μέρες εσείς οι ... «δημοκράτες» δεν διστάσατε να εκσφενδονίσετε όχι αυγουλάκια και γιαούρτια αλλά βόμβες δακρυγόνων με στόχο τα κεφάλια μας και να μας ψεκάσετε με χημικά που αποδεδειγμένα ιατρικά καταστρέφουν ένα από τα πιο ζωτικά όργανα του ανθρώπου, τους βρόγχους. Στα κεφάλια διαδηλωτών που δεν έκαναν τίποτα άλλο πέραν του να φωνάζουν συνθήματα.

Θα έπρεπε να σας είχαμε κάνει (σε όλη την Κυβέρνηση) μήνυση για απόπειρα δολοφονίας, όμως προσωπικά δεν καταδέχομαι να έχω καμμιά σχέση μαζί σας, ούτε του κατηγόρου. Και ξέρετε γιατί; Γιατί εγώ έμαθα να πιστεύω και να υπερασπίζομαι ακόμα και με τη ζωή μου την Εθνική μας Ανεξαρτησία, που εσείς την πουλήσατε στους ξένους για μια χούφτα αργύρια.

Αλήθεια, με τι πρόσωπα θα πάτε να τιμήσετε τους ήρωες του '21 που θυσιάστηκαν για την Εθνική μας Ανεξαρτησία, όταν έχετε παραδώσει -γεγονός πρωτοφανές στην ιστορία μας- αυτή την Ανεξαρτησία στους ξένους, βάζοντας οικειοθελώς τον ελληνικό λαό κάτω από τον ζυγό των ανελέητων ξένων τοκογλύφων; ΟΧΙ !  Η 25η Μαρτίου δεν ανήκει σε σας! Δεν έχετε το δικαίωμα να μολύνετε με την παρουσία σας τη μνήμη όλων αυτών που θυσιάστηκαν για την Τιμή της Πατρίδας που εσείς ποδοπατήσατε. Η 25η Μαρτίου ανήκει στον Ελληνικό Λαό. Σε κείνους που ακόμα και σήμερα αγωνίζονται για την Ανεξαρτησία της Χώρας, τα δικαιώματα των εργαζομένων και την πίστη στις ανεξάντλητες δυνάμεις του Λαού μας,. Του Ελληνικού Λαού που είναι ο μόνος που μπορεί να εξασφαλίσει την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, φτάνει να μπορέσει να απαλλαγεί από τις δαγκάνες των νέο-Ναζί της Ευρώπης, οι οποίοι με τη συνεργασία ανθρώπων μειωμένης εθνικής ευθύνης τον έχουν δέσει σήμερα χειροπόδαρα προσπαθώντας να τον αχρηστεύσουν.

Αλλά αυτό δεν θα το πετύχουν!

(Από: http://www.spitha-kap.gr/el/articles/?nid=2210 )

.

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Μίκης Θεοδωράκης

Υπάρχει μια διεθνής συνωμοσία με στόχο την ολοκλήρωση της καταστροφής της χώρας μου. Ξεκίνησαν από το 1975 με στόχο τον νεοελληνικό πολιτισμό, συνέχισαν με την διαστροφή της νεότερης ιστορίας μας και της εθνικής μας ταυτότητας και τώρα προσπαθούν να μας εξαφανίσουν και βιολογικά με την ανεργία, την πείνα και την εξαθλίωση. Εάν ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκωθεί σύσσωμος για να τους εμποδίσει, ο κίνδυνος για την εξαφάνιση της Ελλάδας είναι υπαρκτός. Εγώ την τοποθετώ μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια. Από μας θα μείνει μόνο η μνήμη του πολιτισμού μας και των αγώνων μας για την ελευθερία.

Ως το 2009 δεν υπήρχε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα. Οι μεγάλες πληγές της οικονομίας μας ήταν οι υπερβολικές δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού και η διαφθορά μιας μερίδας του πολιτικού και του οικονομικο-δημοσιογραφικού χώρου. Όμως και για τις δύο πληγές ήταν συνυπεύθυνοι και οι ξένοι. Όπως λ.χ. οι Γερμανοί, Γάλλοι, Άγγλοι και Αμερικανοί, που κέρδιζαν δισεκατομμύρια ευρώ σε βάρος του εθνικού μας πλούτου από την ετήσια πώληση πολεμικού υλικού. Αυτή η συνεχής αιμορραγία, μάς γονάτιζε και δεν μας επέτρεπε να προχωρήσουμε προς τα εμπρός, ενώ προσέφερε πλούτο στα ξένα έθνη. Το ίδιο συνέβαινε και με το πρόβλημα της διαφθοράς. Λ.χ. η Γερμανική Siemens είχε ειδικό κλάδο για την εξαγορά Ελλήνων παραγόντων, προκειμένου να τοποθετήσει τα προϊόντα της στην ελληνική αγορά. Επομένως ο ελληνικός λαός υπήρξε θύμα αυτού του ληστρικού ντουέτου, Ελλήνων και Γερμανών, που πλούτιζαν σε βάρος του.

Είναι φανερό ότι αυτές οι δύο μεγάλες πληγές θα μπορούσαν να αποφευχθούν εάν οι ηγεσίες των δύο φιλοαμερικανικών κομμάτων εξουσίας δεν είχαν διαβρωθεί από στοιχεία διεφθαρμένα, τα οποία για να καλύψουν τη διαρροή του πλούτου (που ήταν προϊόν της εργασίας του ελληνικού λαού) προς τα ταμεία των ξένων χωρών, κατέφευγαν στον υπέρμετρο δανεισμό, με αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να φτάσει στα 300 δισ. ευρώ, δηλαδή το 130% του ΑΕΠ (Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος).

Με την κομπίνα αυτή οι ξένοι που προανέφερα κέρδιζαν διπλά. Πρώτον από την πώληση των όπλων και των προϊόντων τους. Και δεύτερον από τους τόκους των χρημάτων που δάνειζαν στις κυβερνήσεις και όχι στον λαό. Γιατί όπως είδαμε, ο λαός ήταν το κύριο θύμα και στις δύο περιπτώσεις. Ένα παράδειγμα και μόνο θα σας πείσει. Οι τόκοι του δανείου του ενός δισ. δολλαρίων που έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου στα 1986 από μια μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα, έφτασαν στα 54 δισ. ευρώ και ξεπληρώθηκαν τελικά το ...2010!

Ο  κ. Γιούνγκερ εδήλωσε προ ενός έτους ότι είχε διαπιστώσει τη μεγάλη αιμορραγία των Ελλήνων από τις υπερβολικές (και αναγκαστικές) δαπάνες για την αγορά πολεμικού υλικού από Γερμανία και Γαλλία συγκεκριμένα. Και συμπέρανε ότι έτσι οι πωλητές μας οδηγούν σε βέβαιη καταστροφή. Όμως ομολογεί ότι δεν προέβη σε καμμιά ενέργεια, για να μη βλάψει τα συμφέροντα των φιλικών του χωρών!

Στα 2008 υπήρξε η μεγάλη οικονομική κρίση στην Ευρώπη. Ήταν λοιπόν επόμενο να επηρεαστεί και η ελληνική οικονομία. Εν τούτοις το επίπεδο ζωής, αρκετά υψηλό, ώστε να έχουμε καταταγεί μεταξύ των 30 πλουσιότερων χωρών του κόσμου, έμεινε βασικά το ίδιο. Υπήρξε όμως άνοδος του δημοσίου χρέους. Όμως το δημόσιο χρέος δεν οδηγεί αναγκαστικά σε οικονομική κρίση. Τα χρέη μεγάλων χωρών όπως λ.χ. οι ΗΠΑ και η Γερμανία υπολογίζονται σε τρισεκατομμύρια ευρώ. Το πρόβλημα είναι εάν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη και παραγωγή. Τότε μπορεί κανείς να δανείζεται από τις μεγάλες Τράπεζες με επιτόκιο έως 5%, έως ότου περάσει η κρίση.

Σ' αυτή τη θέση ακριβώς βρισκόμασταν στα 2009, όταν έγινε η κυβερνητική αλλαγή τον Νοέμβριο και ανέλαβε πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου. Για να κατανοηθεί τι σκέπτεται σήμερα ο ελληνικός λαός για την καταστροφική πολιτική του, παραθέτω δύο νούμερα: Στις εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ κέρδισε το 44% των ψήφων. Σήμερα τα γκάλοπ του δίνουν 6%.

Ο κ. Παπανδρέου θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση (που όπως είπα αντανακλούσε την ευρωπαϊκή) με δάνεια από τις ξένες Τράπεζες και με το σύνηθες επιτόκιο δηλαδή κάτω από 5%. Εάν το έκανε αυτό, δεν θα υπήρχε για τη χώρα μας το παραμικρό πρόβλημα. Το αντίθετο μάλιστα θα συνέβαινε, γιατί βρισκόμασταν σε φάση οικονομικής ανάπτυξης κι έτσι ασφαλώς θα ανέβαινε το βιοτικό μας επίπεδο.

Όμως ο κ. Παπανδρέου είχε ήδη ξεκινήσει τη συνωμοσία του εναντίον του ελληνικού λαού από το καλοκαίρι του 2009, όταν συναντήθηκε κρυφά με τον Στρως Καν, με στόχο να οδηγηθεί η Ελλάδα κάτω από την ηγεμονία του ΔΝΤ. Η πληροφορία για τη συνάντηση αυτή δόθηκε στην δημοσιότητα από τον ίδιο τον πρώην Πρόεδρο του ΔΝΤ.

Για να φτάσουμε όμως έως εκεί, θα έπρεπε να παραμορφωθεί η πραγματική οικονομική κατάσταση στη χώρα μας, ώστε να φοβηθούν οι ξένες Τράπεζες και να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού σε απαγορευτικούς αριθμούς. Αυτή η επαχθής επιχείρηση ξεκίνησε με την ψεύτική εκτίναξη του Δημοσίου Ελλείμματος από το 9,2% στο 15%. Για την κακουργηματική αυτή πράξη ο Εισαγγελέας κ. Πεπόνης παρέπεμψε προ 20 ημερών στην Δικαιοσύνη τους κυρίους Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου (υπουργό των Οικονομικών).

Ακολούθησε η συστηματική εκστρατεία του κ. Παπανδρέου και του Υπουργού Οικονομικών στην Ευρώπη που διήρκεσε 5 μήνες, κατά την οποία προσπαθούσαν να πείσουν τους ξένους ότι η Ελλάδα είναι ένας Τιτανικός έτοιμος να βυθιστεί, ότι οι Έλληνες είναι διεφθαρμένοι, τεμπέληδες και επομένως ανίκανοι να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της χώρας. Σε κάθε τους δήλωση ανέβαιναν τα επιτόκια, ώστε να μην μπορούμε πια να δανειστούμε, οπότε η υπαγωγή μας στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα να πάρει τον χαρακτήρα της σωτηρίας μας, ενώ στην πραγματικότητα υπήρξε η αρχή του θανάτου μας.

Τον Μάιο του 2010 υπεγράφη από έναν και μόνο Υπουργό το περίφημο Μνημόνιο, δηλαδή η πλήρης υποταγή μας στους δανειστές μας. Το ελληνικό δίκαιο σ' αυτές τις περιπτώσεις απαιτεί την ψήφιση μιας τόσο σημαντικής συμφωνίας από τα τρία πέμπτα της Βουλής. Άρα στην ουσία το Μνημόνιο και η Τρόικα που σήμερα ουσιαστικά μας κυβερνούν. λειτουργούν παράνομα όχι μόνο για το ελληνικό αλλά και για το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Από τότε έως τώρα, εάν τα σκαλιά που οδηγούν στο θάνατό μας είναι είκοσι, έχουμε ήδη διανύσει πάνω από τα μισά. Φανταστείτε ότι με το Μνημόνιο αυτό παραχωρούμε στους ξένους την Εθνική μας Αυτοτέλεια και την Δημόσια περιουσία μας. Δηλαδή Λιμάνια, Αεροδρόμια, Οδικά δίκτυα, Ηλεκτρισμό, Ύδρευση, Υπόγιεο και υποθαλάσσιο πλούτο κλπ. κλπ. Κι ακόμα τα ιστορικά μας μνημεία όπως η Ακρόπολη, οι Δελφοί, η Ολυμπία, η Επίδαυρος κλπ. αφού έχουμε παραιτηθεί από όλες τις σχετικές ενστάσεις.

Σταμάτησε η παραγωγή, ανέβηκε στο 18% η ανεργία, κλείσανε 80.000 καταστήματα, χιλιάδες βιοτεχνίες και εκατοντάδες βιομηχανίες. Συνολικά βάλανε λουκέτο 432.000 επιχειρήσεις. Δεκάδες χιλιάδες νέοι επιστήμονες εγκαταλείπουν τη χώρα, που βυθίζεται κάθε μέρα και πιο πολύ σε μεσαιωνικό σκότος. Χιλιάδες πρώην ευκατάστατοι πολίτες ψάχνουν στα σκουπίδια και κοιμούνται στο πεζοδρόμιο.

Στο μεταξύ υποτίθεται ότι ζούμε χάρη στη μεγαλοψυχία των δανειστών μας, της Ευρώπης των Τραπεζών και του ΔΝΤ. Στην πραγματικότητα κάθε πακέτο με τα δεκάδες δισ. ευρώ με τα οποία χρεώνεται η Ελλάδα επιστρέφεται ολόκληρο από κει που έρχεται, ενώ εμείς φορτωνόμαστε νέους αβάσταχτους τόκους. Και επειδή υπάρχει η ανάγκη να διατηρηθεί το Κράτος, τα Νοσοκομεία και τα Σχολεία, η Τρόικα φορτώνει τα μεσαία και τα κατώτερα οικονομικά στρώματα της κοινωνίας με υπέρμετρους φόρους, που οδηγούν κατ' ευθείαν στην πείνα. Γενικευμένη κατάσταση πείνας είχαμε στην αρχή της γερμανικής κατοχής το 1941 με 300.000 νεκρούς σε διάστημα έξι μηνών. Από τότε το φάσμα της πείνας ξανάρχεται στη συκοφαντημένη και δύστυχη χώρα μας.

Αν σκεφθεί κανείς ότι η γερμανική κατοχή μας στοίχισε ένα εκατομμύριο νεκρούς και την ολοσχερή καταστροφή της χώρας μας, πώς είναι δυνατόν να δεχτούμε εμείς οι Έλληνες τις απειλές της κ. Μέρκελ και την πρόθεση των Γερμανών να μας επιβάλουν ένα νέο γκαουλάιτερ... Τη φορά αυτή με γραβάτα...

Και για να αποδείξω πόσο πλούσια χώρα είναι η Ελλάδα και πόσο εργατικός και συνειδητοποιημένος Λαός είναι ο Έλληνας (συνείδηση του Χρέους προς την Ελευθερία και της αγάπης προς την πατρίδα) είναι η εποχή της Γερμανικής Κατοχής από το 1941 έως τον Οκτώβριο του 1944.

Όταν τα SS και η πείνα σκότωσαν ένα εκατομμύριο πολίτες και η Βέρμαχτ κατέστρεφε συστηματικά την χώρα, έκλεβε την αγροτική παραγωγή και τον χρυσό από τις Τράπεζες, οι Έλληνες έσωσαν από την πείνα τον Λαό με τη δημιουργία του Κινήματος της Εθνικής Αλληλεγγύης και δημιούργησαν έναν παρτιζάνικο στρατό 100.000, που καθήλωσε στην χώρα μας 20 γερμανικές μεραρχίες.

Συγχρόνως όχι μόνο κατόρθωσαν οι Έλληνες χάρη στην εργατικότητά τους, να επιζήσουν αλλά υπήρξε και μεγάλη ανάπτυξη της νεοελληνικής τέχνης μέσα στις συνθήκες κατοχής, ιδιαίτερα στους τομείς της λογοτεχνίας και της μουσικής.

Η Ελλάδα επέλεξε την οδό της αυτοθυσίας για την ελευθερία και συγχρόνως της επιβίωσης.

Και τότε μας χτύπησαν αναίτια κι εμείς απαντήσαμε με Αλληλεγγύη και Αντίσταση και επιζήσαμε. Το ίδιο ακριβώς κάνουμε και τώρα με τη βεβαιότητα ότι τελικός νικητής θα είναι ο ελληνικός λαός. Αυτό το μήνυμα στέλνω στην κ. Μέρκελ και στον κ. Σόϊμπλε δηλώνοντας ότι παραμένω πάντοτε φίλος του Γερμανικού Λαού και θαυμαστής της μεγάλης του συνεισφοράς στην Επιστήμη, τη Φιλοσοφία και την Τέχνη και ιδιαίτερα στη Μουσική! Και η καλλίτερη ίσως απόδειξη γι' αυτό είναι ότι εμπιστεύθηκα το σύνολο του μουσικού μου έργου σε δύο Γερμανούς Εκδότες, τον Schott και το ν Breitkopf, που είναι από τους μεγαλύτερους εκδότες του κόσμου και η συνεργασία μου μαζί τους είναι άκρως φιλική.

Μας απειλούν ότι θα μας εκδιώξουν από την Ευρώπη. Εάν η Ευρώπη δεν μας θέλει μια φορά, εμείς αυτή την Ευρώπη των Μέρκελ - Σαρκοζί δεν την θέλουμε δέκα φορές.

Σήμερα Κυριακή 12 Φεβρουαρίου, ετοιμάζομαι να πάρω μέρος κι εγώ μαζί με τον Μανώλη Γλέζο, τον ήρωα που κατέβασε τη Σβάστικα από την Ακρόπολη δίνοντας έτσι το σινιάλο για το ξεκίνημα όχι μόνο της ελληνικής αλλά και της ευρωπαϊκής αντίστασης ενάντια στον Χίτλερ. Οι δρόμοι και οι πλατείες μας θα πλημμυρίσουν από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που θα διαδηλώνουν την οργή τους κατά της κυβέρνησης και της Τρόικα.

Άκουσα χθες τον τραπεζίτη-Πρωθυπουργό στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό Λαό να λέει ότι «έχουμε φτάσει σχεδόν στο μηδέν». Ποιοι όμως μας έφτασαν μέσα σε δυο χρόνια στο ΜΗΔΕΝ; Οι ίδιοι, που αντί να βρίσκονται στη φυλακή, εκβιάζουν τους βουλευτές να υπογράψουν Νέο Μνημόνιο χειρότερο από το πρώτο, που θα εφαρμοστεί από τους ίδιους ανθρώπους και τις ίδιες μεθόδους που μας οδήγησαν στο ΜΗΔΕΝ. Γιατί; Γιατί αυτό επιτάσσει το ΔΝΤ και το Γιούρο Γκρουπ εκβιάζοντάς μας ότι εάν δεν υπακούσουμε, θα οδηγηθούμε στην χρεοκοπία... Εδώ παίζεται το θέατρο του παραλόγου. Όλοι αυτοί οι κύκλοι που ουσιαστικά μας μισούν (ξένοι και Έλληνες) και που είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για την δραματική κατάσταση στην οποία οδήγησαν τη χώρα, απειλούν, εκβιάζουν, με σκοπό να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο, δηλαδή να μας πάνε κάτω από το ΜΗΔΕΝ, έως την οριστική μας εξαφάνιση.

Έχουμε επιζήσει σε πολύ δύσκολες συνθήκες μέσα από τους αιώνες και είναι βέβαιο ότι αν μας οδηγήσουν με τη βία στο προτελευταίο σκαλοπάτι πριν από τον θάνατο, οι Έλληνες όχι μόνο θα επιζήσουν αλλά και θα αναγεννηθούν.

Αυτή τη στιγμή έχω αφιερώσει όλες μου τις δυνάμεις στην προσπάθεια να ενωθεί δυναμικά ο ελληνικός λαός. Προσπαθώ να τον πείσω ότι η Τρόικα και το ΔΝΤ δεν είναι μονόδρομος. Ότι υπάρχει άλλη λύση. Κι αυτή είναι να αλλάξουμε ριζικά την πορεία του έθνους μας και να στραφούμε προς την Ρωσία για οικονομική συνεργασία και για τη δημιουργία κοινοπραξιών που θα μας βοηθήσουν στην ανάδειξη του φυσικού πλούτου της χώρας με όρους που θα εξασφαλίζουν το εθνικό μας συμφέρον.

Όσο για την Ευρώπη προτείνω να πάψουμε να αγοράζουμε πολεμικό υλικό από την Γερμανία και την Γαλλία. Όπως θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν, ώστε η Γερμανία να εξοφλήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας οφείλει και που σήμερα μαζί με τους τόκους μπορεί να ανέρχονται στα 500 δισ. ευρώ.

Η μοναδική δύναμη που μπορεί να πραγματοποιήσει αυτές τις επαναστατικές αλλαγές είναι ο ελληνικός λαός ενωμένος σε ένα τεράστιο Μέτωπο Αντίστασης και Αλληλεγγύης, ώστε να εκδιωχθεί η Τρόικα (ΔΝΤ και Ευρωπαϊκές Τράπεζες) από την χώρα. Ενώ παράλληλα θα πρέπει να θεωρηθούν ως μη γενόμενες όλες οι παράνομες ενέργειές τους (δάνεια, χρέη, τόκοι, φόροι, αγορές του Δημόσιου πλούτου). Φυσικά οι Έλληνες συνεργάτες τους που έχουν ήδη καταδικαστεί στη συνείδηση του λαού μας ως προδότες, θα πρέπει να τιμωρηθούν.

Στον σκοπό αυτό (της ενότητας του Λαού σε ένα Μέτωπο) είμαι ολοκληρωτικά δοσμένος και πιστεύω ότι τελικά θα δικαιωθώ. Πολέμησα με το όπλο στο χέρι ενάντια στην Χιτλερική κατοχή. Γνώρισα τα μπουντρούμια της Γκεστάπο. Καταδικάστηκα από τους Γερμανούς σε θάνατο και έζησα ως εκ θαύματος. Στα 1967 ίδρυσα το ΠΑΜ, την πρώτη αντιστασιακή οργάνωση κατά της στρατιωτικής χούντας. Πάλεψα στην παρανομία. Πιάστηκα και φυλακίστηκα στο «σφαγείο» της χουντικής Ασφάλειας. Τελικά και πάλι επέζησα.

Σήμερα είμαι 87 ετών και είναι πολύ πιθανόν να μη ζήσω τη σωτηρία της αγαπημένης μου πατρίδας. Όμως θα πεθάνω με τη συνείδησή μου ήσυχη, γιατί εξακολουθώ να κάνω το Χρέος μου απέναντι στα ιδανικά της Ελευθερίας και του Δικαίου ως το τέλος.

Αθήνα,  12.2.2012

Μίκης Θεοδωράκης

( Από : http://www.spitha-kap.gr/el/articles/?nid=2102  )

.

Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΟΥ Α. ΣΑΜΑΡΑ

Η μετάλλαξη του Α. Σαμαρά


Του Γιώργου Δελαστίκ*

Κωμικοτραγική είναι πλέον η πολιτική εικόνα του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά, μετά την απίθανη στροφή 180 μοιρών στη στάση του απέναντι στο νέο Μνημόνιο. Γελάει όλη η Ελλάδα μαζί του μετά την ανακοίνωση που έκανε ότι θα αποκλείσει από τα ψηφοδέλτια της ΝΔ όποιον βουλευτή τολμήσει να ψηφίσει κατά του νέου Μνημονίου, το οποίο είναι πολύ χειρότερο από το πρώτο! Ο μέχρι τον Νοέμβριο εμφανιζόμενος ως ανυποχώρητος «ηγέτης του αντιμνημονιακού αγώνα» στον χώρο της Δεξιάς δεν αρκέστηκε στον κολοσσιαίο συμβιβασμό της συμμετοχής του στη μνημονιακή συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ υπό τον Λουκά Παπαδήμο.

Τώρα, με τον φανατισμό του νεοστρατολογημένου στο «μνημονιακό στρατόπεδο» διακήρυξε ότι θα αποκεφαλίζει πολιτικά επιτόπου όποιον βουλευτή ή στέλεχος του κόμματός του τάσσεται εναντίον του νέου Μνημονίου! Εφτασε μάλιστα μέχρι του σημείου να πει ότι «τζάμπα μάγκες και τζάμπα επαναστάτες δεν θέλω στα ψηφοδέλτια» χαρακτηρίζοντας έτσι όσους βουλευτές της ΝΔ αρνούνται να διασυρθούν πολιτικά και οι ίδιοι και επιμένουν να τάσσονται κατά του νέου Μνημονίου.

Προφανώς ο Α. Σαμαράς υπονοεί ότι ο ίδιος ήταν «γνήσιος μάγκας και γνήσιος επαναστάτης» όταν δήλωνε «αντιμνημονιακός».

Με οίκτο αντιμετώπισε τον «αντιμνημονιακό ριψάσπιδα» αρχηγό του ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ Κώστας Μαρκόπουλος, ο οποίος είπε στον Αντώνη Σαμαρά και στους συναδέλφους του δεξιούς βουλευτές: «Οποιος φοβάται πεθαίνει κάθε μέρα. Οποιος δεν φοβάται πεθαίνει μόνο μια φορά»! Καίρια η παρατήρηση και του Γιάννη Μανώλη σε συνομιλητές του, όπως αναφέρει ο «Ελεύθερος Τύπος» στο ρεπορτάζ του: «Ο Αντώνης Σαμαράς μάς έκλεισε την πόρτα από τα ψηφοδέλτια και από το κόμμα επειδή... υιοθετήσαμε τη γραμμή που ο ίδιος υπερασπιζόταν»!

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στη Βουλή. Ετσι δεν είναι γνωστό πόσοι τελικά βουλευτές της ΝΔ δεν ακολούθησαν τον αρχηγό του κόμματός τους στη «μνημονιακή» του μετάλλαξη. Ο αριθμός τους σίγουρα έχει αξία, δεν έχει όμως καθοριστική πολιτική σημασία.

Το βέβαιο όμως είναι ότι μετά την ψηφοφορία αυτή έχουμε ριζικές αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Το νέο Μνημόνιο, ας μην κρυβόμαστε, πέρασε μόνο εξαιτίας της αλλαγής στάσης του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος πλέον φέρει την κύρια πολιτική ευθύνη για όλα τα ανείπωτα δεινά που θα πλήξουν εκατομμύρια Ελληνες!

Η ΝΔ από σήμερα και πέρα είναι το κύριο «μνημονιακό» κόμμα! Τα συνήθη φληναφήματα του προέδρου και των στελεχών της (του τύπου «Σώσαμε τη χώρα από τον γκρεμό στον οποίο την είχε φέρει το ΠΑΣΟΚ») είναι προφάσεις εν αμαρτίαις. Βεβαίως και ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ είναι υπεύθυνοι για την εξαθλίωση της χώρας μας και του λαού μας, αλλά πιο βαθιά στην άβυσσο αδυνατούσε να μας ρίξει ο Παπανδρέου, γι' αυτό και παραιτήθηκε.

Ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Αν η κυβέρνηση Παπανδρέου επιχειρούσε να περάσει μόνη της το νέο Μνημόνιο, είναι αμφίβολο αν το ελικόπτερο θα προλάβαινε να πάρει σώο τον Γιώργο από το Μέγαρο Μαξίμου! Η ΝΔ περνάει το νέο Μνημόνιο και ο Σαμαράς περιμένει να τον κάνουν πρωθυπουργό μετά από τη στάση του αυτή, ως ανταμοιβή για την «άψογη συνεργασία» του τόσο με τους εσωτερικούς υποστηρικτές του Μνημονίου όσο και με τους ξένους επικυρίαρχους.

Στη βάση της επικείμενης κατάληψης της εξουσίας άλλωστε προσπαθεί να δελεάσει τους βουλευτές και τα στελέχη της ΝΔ, γι' αυτό και θέτει την τουλάχιστον τέταρτη... «αμετάθετη» ημερομηνία εκλογών, προκαλώντας πανελλήνιο καγχασμό για πολλοστή φορά. Η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ που προέκυψε μετά την καιροσκοπική εγκατάλειψη της τριπλής συμμαχίας ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ από τον Γιώργο Καρατζαφέρη μήπως και σώσει τίποτα από την επιρροή του κόμματός του, αποτελεί... προπόνηση για τη μετεκλογική συμμαχία ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, καθώς αυτοδύναμη κυβέρνηση της ΝΔ δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να προκύψει μετά τη μεταπήδηση του Σαμαρά στη θέση του ηγέτη του «μνημονιακού» στρατοπέδου. Μόνο που όμηρος στα νύχια του ΠΑΣΟΚ στη μετεκλογική συγκυβέρνηση μαζί του, ο Α. Σαμαράς θα βλαστημήσει την ώρα και τη στιγμή!

ΝΕΟ ΤΟΠΙΟ

Η συγκυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ

ΠΡΩΤΗ φορά μετά τη μεταπολίτευση, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συγκυβερνούν μόνα τους ως κόμματα - χωρίς την Αριστερά ως «τσόντα», όπως το 1989-1990, ή τον ΛΑΟΣ, όπως μέχρι την Παρασκευή. Αυτή η συγκυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου με τον Αντώνη Σαμαρά αλλάζει ριζικά τόσο το συνολικό πολιτικό σκηνικό όσο και τους εσωκομματικούς συσχετισμούς στα δύο κόμματα εξουσίας και ιδίως στη ΝΔ. Από «προδότες» που θεωρούνταν μέχρι τώρα οι «μνημονιακοί» βουλευτές της ΝΔ, ξαφνικά πήραν ουσιαστικά την εξουσία του κόμματος στα χέρια τους μετά την ολοκληρωτική μεταστροφή του Α. Σαμαρά υπέρ του νέου Μνημονίου. Είναι πλέον ισχυροποιημένοι όσο ποτέ, καθώς ο πρόεδρος της ΝΔ χάνει τους δικούς του υποστηρικτές που τους... διαγράφει (!), οπότε η θέση του αποδυναμώνεται.

*Δημοσίευση στοΕΘΝΟΣ,  Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Η ΑΧΑΛΙΝΩΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΕΣΠΟΤΙΚΗ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ ΓΙΑ ΤΟ (PSI +)

Η φόλα ενός νέου δανείου € 130 δις.

Από τη μια για το 2012 στον κρατικό προϋπολογισμό προβλέπονται υποχρεώσεις € 88,5 δις. για συνολικές πληρωμές τοκοχρεολυσίων.

-Από την άλλη απαιτούνται, € 30 δις. προς τους τραπεζίτες, hedge funds και ιδιώτες τοκογλύφους για το (PSI +) .

-πλέον, € 40 δις. για «ανακεφαλαιοποίηση» των τραπεζών.

-πλέον, € 30 δις. λόγω του προγραμματισμένου διπλασιασμού των εγγυήσεων προς τις τράπεζες.

-πλέον, € 13 δις. λόγω άμεσων απωλειών των Συνταξιοδοτικών Ταμείων.

Έτσι είναι ολοκάθαρο πως το δηλητηριώδες δέλεαρ-φόλα ενός νέου δανείου € 130 δις. ουδόλως αφορά την υποτιθέμενη κάλυψη των μισθολογικών, συνταξιοδοτικών και λειτουργικών δαπανών του Δημοσίου όπως προπαγανδίζουν οι συγκυβερνώντες εντολοδόχοι της κατοχής της χώρας.

To (PSI +), με κανένα τρόπο δεν καθιστά το χρέος μας βιώσιμο. Αυτό βέβαια κατά το 2020 - και παρά την επιτάχυνση της γενικής και απόλυτης εξαθλίωσης του ελληνικού λαού - δεν πρόκειται να επανέλθει (ως απόκτημα ενός «σισύφειου έργου», καταστρέφοντας εκατομμύρια ζωές για το τίποτα) στα επίπεδα του 2009 όπως οι εδώ αργυρώνητοι Κουίσλιγκ θέλουν να ψευδολογούν ασυστόλως λες και απευθύνονται σε λωτοφάγους απλώς και μόνο για να υπηρετήσουν πιστά την αποικιοκρατική λεηλασία της Ελλάδας. Απεναντίας με το «κούρεμα» και τη συνδρομή του «κουρέματος», το δημόσιο χρέος το 2020 θα ξεπερνά κατά πολύ και αυτό ακόμα το 150% του ΑΕΠ (ποσοστό που βλέπει το ΔΝΤ).

To (PSI +) αποσκοπεί κατά προτεραιότητα στο να μπλοκάρει την λαϊκή απαίτηση για άρνηση πληρωμής του χρέους και να διασφαλίσει την επαναλαμβανόμενη ανοδική ανακύκληση της υπερχρέωσης και της τοκογλυφικής υποδούλωσης του ελληνικου λαού από την διεθνή και ευρωγερμανική συμμορία των Banksters. Και εξαρχής, εντός του 2012, να ολοκληρώσει το ανεξέλεγκτο σπιράλ θανάτου της ελληνικής οικονομίας-κοινωνίας.

Η μοναδική διέξοδος υπάρχει στην αποτελεσματική κλιμάκωση των εθνικών λαϊκών αντιστάσεων που θα επιβάλει ΑΝΑΤΡΟΠΗ της Συγκυβέρνησης και ΧΡΕΟΣΤΑΣΙΟ εδώ και τώρα. Παύση πληρωμών στα τοκοχρεολύσια για τη μονομερή διαγραφή του τοκογλυφικού δημοσίου χρέους.

Πηγή: http://tileplagktoiplanai.blogspot.com/

.

Πώς και γιατί θα εξαφανιστεί η αριστερά

Πολύ εύστοχο το άρθρο του Γιάννη Κιμπουρόπουλου  υπό το τίτλο «Πώς και γιατί θα εξαφανιστεί η αριστερά»,  που δημοσιεύτηκε στην «Αυγή» στις 15  του Γενάρη.

«Προκαλεί εντύπωση στα «γειτονιές» της αριστεράς η περίεργη σιγή που επικρατεί στο κοινωνικό σώμα, εκεί όπου πριν από μερικούς μήνες επικρατούσαν οργισμένες κραυγές που έκαναν το κομματικό σύστημα να τρέμει από φόβο. Και μπορεί μεν το κομματικό σύστημα, στον απόηχο αυτών των κραυγών, να ζει μέρες αποσύνθεσης με καταλύτη την εξάτμιση του ΠΑΣΟΚ, αλλά ταυτόχρονα τίποτε αξιοσημείωτο δεν συμβαίνει στο κοινωνικό ή στο πολιτικό πεδίο ικανό να ανακόψει την πορεία της χώρας προς μια βέβαιη κοινωνική καταστροφή. Με το ένα ή το άλλο σενάριο, με την τυφλή υποταγή στους πιστωτές ή την οριστική εγκατάλειψή της στην άτακτη χρεωκοπία.

ΟΙ ΦΟΒΟΙ του δεύτερου κακού σεναρίου εξακολουθούν να λειτουργούν παραλυτικά, αλλά και για το πρώτο κακό σενάριο έχει εμπεδωθεί στην κοινή γνώμη ότι ενδεχόμενη επιτυχία του (αν συμφωνηθεί το PSI, αν ενεργοποιηθεί το νέο δάνειο) τίποτε καλό δεν προκύπτει για τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία, για τα δημόσια αγαθά, τον κοινωνικό πλούτο που θα περάσει στους πιστωτές και τα γεράκια των αγορών «μπιρ παρά».

Διαμορφώνεται μια σχεδόν μοιρολατρική στάση απέναντι σε μια καταστροφή που έρχεται πάνω μας με την ακατάβλητη ορμή ενός φυσικού φαινομένου. Στους εργαζόμενους τίθενται στραγγαλιστικά διλήμματα, καθώς παρατηρούν ένα μέρος της επιχειρηματικής ελίτ, της κατά συνθήκην άρχουσας τάξης, να εγκαταλείπει την όποια παραγωγική βάση της χώρας στην τύχη της για να σώσει το τομάρι της κι ένα άλλο μέρος της να φορτώνει στους μισθωτούς αλλά και στους πιο αδύναμους προμηθευτές τους την ευθύνη για την επιβίωση ή όχι των επιχειρήσεων και των θέσεων εργασίας. Μικροί κι ελπιδοφόροι αγώνες αντίστασης κι επιβίωσης -στη Χαλυβουργία, στο Alter- δυσκολεύονται να τροφοδοτήσουν ένα μεγάλο, ενοποιητικό και ανθεκτικό ρεύμα αποτροπής της ανήθικης επίθεσης που δέχεται η εργασία.

Η ΜΟΙΡΟΛΑΤΡΙΑ, επομένως, έχει τη βάση της. Όχι μόνο στην έλλειψη έστω μικρών επιτυχιών από τα κινήματα, αλλά και στη διαπίστωση ενός κενού ηγεμονίας στην κοινωνία, καθώς καταγράφεται μια άτακτη φυγή ή απόσυρση της οικονομικής ελίτ, κι ενός κενού εξουσίας, καθώς η τρόικα έχει πλήρως υποκαταστήσει την κατά τεκμήριο κυρίαρχη συγκυβέρνηση, επιβάλλοντας απευθείας μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η ίδια μοιρολατρία επιτείνεται από το γεγονός ότι στην άλλη πλευρά του πολιτικού φάσματος, στην αριστερά, εξακολουθεί να επικρατεί σχεδόν απάθεια απέναντι σ’ αυτή την φασιστικά επιβαλλόμενη κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Διότι με απάθεια ισοδυναμεί η απροθυμία ή αδυναμία να διαμορφωθεί το αντίπαλο δέος της: ένα σοβαρό, εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβέρνησης για τη διάσωση της κοινωνίας από την καταστροφή, που να στηριχτεί από όλες τις ριζοσπαστικές δυνάμεις της χώρας, με κορμό τα κόμματα της αριστεράς.

ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ και τα κίνητρα αποφυγής ή ματαίωσης αυτής της αυτονόητης, κατά την ταπεινή μου άποψη, κίνησης που θα επαναφέρει κάποια προσδοκία και αυτοεκτίμηση στη λαϊκή πλειοψηφία, δεν είναι πάντα ευανάγνωστα. Μπορεί να κατανοήσει κανείς λανθασμένες, ακόμη και σκιώδεις επιλογές του ενός πόλου της αριστεράς, τον φόβο ενός άλλου πόλου να εμπλακεί με δυνάμεις ή θέσεις που θεωρεί «τυχοδιωκτικές», την προσδοκία ενός τρίτου να γίνει αυτός ο συσσωρευτής της πολιτικής διαμαρτυρίας που θα του δώσει ισχυρή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, πλην όμως ανεπαρκή για να αποτρέψει το επόμενο -κοινοβουλευτικό ή μη- πραξικόπημα εις βάρος της κοινωνίας. Ωστόσο, αυτά είναι λογαριασμοί χωρίς τον ξενοδόχο.

ΑΝ ΤΟ ΙΣΩΠΕΔΩΤΙΚΟ σχέδιο της τρόικας περάσει, αν η κατάρρευση της παραγωγικής βάσης της χώρας συμπληρώσει τα κενά αυτού του σχεδίου με περισσότερους ανέργους ή μετανάστες, αν η χώρα μετατραπεί ολοκληρωτικά σε προτεκτοράτο των πιστωτών, πτωχευμένο ή όχι, με ευρώ ή με δραχμή, αν καταργηθούν οι συλλογικές συμβάσεις, αν κατεδαφιστεί και το τελευταίο ίχνος κοινωνικού κράτους, αν τα συνδικάτα μετατραπούν σε πουκάμισα αδειανά, αν οι άνθρωποι εγκαταλειφθούν στην ανέχεια και στον κανιβαλικό ανταγωνισμό της επιβίωσης, αν καταλυθεί ο κοινωνικός δεσμός που, μ’ όλες τις αναπηρίες του, έδινε σ’ αυτή την κοινωνία μια στοιχειώδη ποσότητα οξυγόνου αλληλεγγύης, αν κάθε συλλογικότητα εξαφανιστεί δίνοντας τη θέση της σε ανθρώπους μόνους, ατομιστές, καχύποπτους, ανταγωνιστικούς, κλεισμένους στο καβούκι τους, αν γίνουν όλα αυτά -όπως μου είπε εύστοχα σε μια πρόσφατη κουβέντα μας ο καθηγητής Κώστας Δουζίνας- πολύ απλά η αριστερά θα χάσει για πολλά χρόνια και δεκαετίες τις κοινωνικές πηγές, τους ανθρώπινους πόρους από όπου αντλεί την όποια δύναμή της. Πολύ απλά θα εξαφανιστεί. Και μαζί της θα εξαφανιστούν οι μοναδικότητες, οι διαφορές της και οι ορθοδοξίες της».

.